Ik ben Sofie, 36 jaar en trotse mama van Arthur, onlangs vier geworden. Voor zijn geboorte ging ik met de auto naar mijn werk op zo’n 23km van ons huisje, maar eens hij een aantal maanden oud was bleek het al snel te onbetrouwbaar om de grillige reistijd per auto te combineren met de openingsuren van de kinderopvang om de hoek. De route tussen werk en huis kent veel file tijden de piekuren. Mijn man kan sporadisch helpen maar moet veel reizen.
Op aanraden van een vriend heb ik toen een speed pedelec getest. Het bleek dé oplossing voor mijn probleem! Ongeveer 2.5 jaar lang fietste ik vlotjes en veilig met mijn Stromer ST1 heen en weer in betrouwbaar 38-40 minuten (enkel). En het is nog leuk fietsen ook: eerst een flink stuk verstedelijkte steenweg met veelal snelheidsregime 50km/u. Ik kan er kiezen tussen fietspad en rijbaan en dat is erg handig. In de piek kan ik mee met de snelheid van de auto’s en fiets ik liefst op de rijbaan, behalve op stukken waar het fietspad veiliger is. Het handigste is de files inhalen via het fietspad, zij het aan verlaagde snelheid omdat het fietspad op die plaatsen doorgaans tussen voordeuren en geparkeerde auto’s ligt. Of het is er te druk om snel te fietsen. Daarna het grootste deel snel, via een fietssnelweg doorheen de velden, met mooie vergezichten. Word ik wakker en gelukkig van. Tenslotte een klein stukje bedrijventerrein, maar voorzien van fietspad zodat ik niet tussen de vrachtwagens hoef te fietsen. Ik had aanvankelijk schrik dat regen en koude spelbreker gingen zijn, maar met de juiste (wel prijzige) kledij valt het best mee. Even mijn haar kammen bij aankomst, maar omkleden hoeft niet. Het voelt als de inspanning van 40 minuten fietsen op een gewone fiets, alleen kan je meer kilometers doen. Ik gebruikte die Stromer ook voor een heleboel andere verplaatsingen waardoor mijn gewone (niet elektrische) fiets stof begon te vergaren.
Vorig jaar werd Athur instappertje in een school op die steenweg. Gelukkig in de richting van mijn werk, maar wel op 2km van huis dus niet langer om de hoek. Arthur kan dat nog niet fietsen. We hebben toen een fietskar gekocht. Fiets van onder het stof gehaald om met die combinatie eerst heen- en weer te fietsen naar school, vooraleer over te stappen op de Stromer. Maar eigenlijk was dat niet doenbaar. Ook begon de garage van onze knusse maar vrij compacte woning te veranderen in een chaos.
Begin dit jaar de knoop doorgehakt en een fonkelnieuwe longtail speed pedelec van Riese & Müller gekocht. Daarna zowel gewone fiets als Stromer verkocht. Fietskar naar de zolder. De garage ziet er plots een stuk ordelijker uit.
De longtail speed pedelec is niet zo performant als de vorige, maar via school kan ik nu terug een haalbare reistijd bekomen. Met Arthur achterop fiets ik het stuk steenweg tot aan de school aan 25km/u op het fietspad. Daarna sneller op rijbaan of fietspad, al naargelang verkeer. Ook voor inkopen is het een betere fiets. Waar ik vroeger de auto nam krijg ik boodschappen nu mee op de fiets. Super handig, al doe ik het eveneens aan lagere snelheid want toch iets minder stabiel, of Arthur gaat ook mee. Een volle fietskar achter een gewone fiets was iets te veel labeur voor mij.
Financieel is het een flinke investering. Ik heb het geluk dat mijn werkgever volle pot fietsvergoeding betaald, zo heb ik al een stevig bedrag kunnen recupereren. En ondertussen geen benzinekosten meer.
Onlangs las ik een krantenkop van Knack die zich afvroeg of speed pedelecs wel op het fietspad thuishoren. Deze en soortgelijke media aandacht maken me droevig en kwaad. Voor mij getuigt zulk een stelling van een gebrek aan voeling. Alsof alleen snelheidsduivels de speed pedelec gebruiken, zonder besef van veiligheid in het verkeer en zonder aandacht voor fietsvervangend gebruik… Ik wou daarom via deze weg mijn verhaal delen. Hopelijk heb je er iets aan, ik heb alvast nooit spijt gehad van mijn keuze.
Sofie
n.v.d.r. op vraag naar privacy van de mama worden fictieve namen gebruikt en werden plaatsnamen verwijderd. We voorzagen tevens een illustratie.
Speed Pedelec Vlaanderen 